Ziekteprofiel » Myasthenia gravis
 
Lees de disclaimer en toelichting onderaan!

Een ziekteprofiel is een geheugensteun voor dierenartsen en paraveterinairen. Het bevat in beknopte vorm de voor de praktijk meest noodzakelijke informatie.


Extra waarschuwing voor de huisdierbezitter

Het ziekteprofiel is geen vervanging van de dierenarts! Het laat de huisdierbezitter met dierenarts en paraveterinair ‘meekijken’. De huisdierbezitter wordt dringend aangeraden niet zelfstandig te handelen op basis van het ziekteprofiel, maar uitsluitend in overleg en met toestemming van de behandelende dierenarts.

Diagnose Myasthenia gravis
Oorzaak Gestoorde overdracht van zenuwprikkels in de synaps tussen zenuw en spier door functieverlies van acetylcholine receptoren waardoor er een progressieve spierzwakte en verlamming optreedt. Het is een aangeboren of verkregen afwijking.
Diersoort Hond
Categorie Neuro-musculaire aandoeningen
Anamnese De congenitale (aangeboren) vorm van myasthenia gravis komt zeer zelden voor en we zien het op de leeftijd van 6-8 weken. De verkregen vorm komt af en toe voor en wordt gezien op de leeftijd van 1-4 jaar of 9-13 jaar. Zie verder Klinisch beeld.
Klinisch beeld Het beeld van myasthenia gravis kan zich beperken tot (een) lokale afwijking(en) en/of generaliseren over het gehele lichaam tot (soms) een acute collaps aan toe. Er is sprake van een progressieve spierzwakte / verlamming. Betrokken organen kunnen zijn: ledematen, strottenhoofd, slokdarm, ademhalingsspieren en oogleden. LEDEMATEN: Inspanning gerelateerde (!) verergering van de klachten. Direct na rust, tijdens beginnende beweging zijn er geen klachten, tijdens voortgezette beweging wordt het lopen al heel snel (!) steeds moeilijker door slapte en spiertrekkingen (uitputting van de spieren), vervolgens ‘stort de patiënt in’ en kan niet meer op de poten staan. Een beeld van extreme afmatting. STROTTENHOOFD: Slikproblemen, zoals dwangmatige slikken, voedsel niet kunnen doorslikken, afwezigheid van slikreflex). Kwijlen. Verandering van stemgeluid door stembandverlamming (heesheid). SLOKDARM: Slokdarmverlamming: regurgiteren (teruggeven) van voedsel, verslikpneumonie (longontsteking door ‘inademen’ van voedsel). ADEMHALINGSSPIEREN: Benauwdheid door zwakte / verlamming van middenrif- en tussenribspieren; is vaak fataal. OOGLEDEN: Ooglidverlamming, geen ooglidreflex, slapen met open ogen!
DBV RÖNTGEN: thorax ivm slokdarmverlamming, verslikpneumonie en/of thymoom. Barium contrast voor slokdarmdiagnostiek (pas op voor verslikken!) alleen nodig als op de natief opname (zonder contrast) de diagnose slokdarmverlamming niet is te stellen. ECHO: biopsie thymoom (zie Chirurgie)
Laboratorium BLOED: antilichamen tegen acetylcholine receptoren; deze test is bij 98% van de honden met de verkregen (!) vorm van myasthenia gravis positief. Evt. controle op schildklierfunctie (TT4, TSH) en bijnierschorsfunctie (cortisol, elektrolyten). BIOPSIE: weefselonderzoek van een eventuele massa (thymoom) voor in de borstholte, onder begeleiding van echoscopie.
Prognose De prognose kan goed zijn, mits intensief begeleid. Voor de verkregen vorm is er kans op genezing / stabiele situatie binnen 4-6 maanden. Dat lukt helaas niet altijd. Veel zal afhangen van de complicaties.
Behandeling Pyridostigmine bromide (Mestinon®; humaan middel). Dosering: 0,5 - 3 mg/kg elke 8-12 uur per os. Het beste is om altijd te beginnen met de laagste dosering: 0,5 mg/kg elke 12 uur en op geleide van de reactie in kleine stapjes van 10% met tussentijd van 3 dagen te verhogen. Pyridostygmine remt het enzym acetylcholinesterase, waardoor er meer / langer acetylcholine beschikbaar blijft. Bijwerkingen van pyridostigmine bromide zijn o.a.: diarree, krampen, misselijkheid, kwijlen, traanogen, vernauwde pupillen (miosis), bradycardie (te trage hartslag), spiertrekkingen en spierslapte. Als er bijwerkingen zijn moet de dosis verminderd worden met 25%. Extra kritisch kijken naar combinaties met andere geneesmiddelen, zoals bijvoorbeeld bij kaliumbromide (epilepsie). Bij verkregen myasthenia gravis (auto-immuun probleem!) kan prednisolon erbij gegeven worden; dosering: te beginnen met 0,5 mg/kg elke 24 uur per os. Een verslikpneumonie moet met antibiotica behandeld worden. Voor voedingsadvies bij slokdarmverlamming zie artikel over Megaoesophagus op de Vetined website (zie Links '60')
Medicamenteus Pyridostigmine bromide, Prednisolon
Chirurgie Een thymoom moet chirurgisch verwijderd worden. Dit is specialistenwerk (!), zowel voor chirurgie als anaesthesie. NB: Het schijnt dat de verkregen vorm geregeld gezien wordt in combinatie met een goedaardig gezwel van de thymus (thymoom). Blijkbaar speelt dit hyperactieve weefsel een rol bij de vorming van antilichamen tegen de acetylcholine receptoren.
Complementair Geen complementaire behandeling mogelijk
Follow up De spierkracht van de ledematen kan met behandeling redelijk voorspoedig herstellen. Iedere 4-6 weken kan door röntgenonderzoek vastgesteld worden of de slokdarmverlamming herstelt. Iedere 6-8 weken kan gecontroleerd worden of de antilichamen titer tegen de acetylcholine receptoren voldoende is gedaald.
Links http://www.vetined.nl/news/81/show
http://www.vetined.nl/news/60/show
http://www.mcvoordieren.nl/myasthenia-gravis-hond

Medicijnprofielen Mestinon
Pyridostigmine bromide
Prednoral
Prednisolon
Opmerkingen De diagnose kan gesteld worden met behulp van het kortwerkende edrophonium chloride (Tensilon®); de dosering: 1 mg/kg IV. Deze ‘Tensilontest’ is niet helemaal betrouwbaar, vals negatieve en vals positieve resultaten komen voor. Volgens het MCD is het aantonen van antilichamen tegen de acetylcholine receptoren de ‘gouden standaard’ bij het testen op myasthenia gravis.

Disclaimer

Vetined aanvaardt geen aansprakelijkheid voor het gebruik van de ziekteprofielen. Ondanks de grote zorgvuldigheid betracht bij het samenstellen van deze ziekteprofielen aan de hand van literatuur en gecontroleerd door specialisten kan Vetined geen aansprakelijkheid aanvaarden voor eventuele zetfouten en andere onjuistheden of onvolledigheden, noch voor de eventuele gevolgen van het handelen of juist nalaten van handelen op grond van informatie die via deze ziekteprofielen is verkregen.

Toelichting

Een ziekteprofiel is een geheugensteun voor dierenartsen en paraveterinairen. Het bevat in beknopte vorm de voor de praktijk meest noodzakelijke informatie. Het ziekteprofiel is nooit een vervanging van de dierenarts. Diagnose, behandeling en follow up dienen uitsluitend door of onder begeleiding van een dierenarts plaats te vinden.

In alle gevallen waarin verschillen / tegenstrijdigheden bestaan tussen de informatie / adviezen van de dierenarts en de informatie / adviezen in het ziekteprofiel is overleg met de dierenarts noodzakelijk.

Het ziekteprofiel kan geprint worden en vergezeld van een professionele toelichting (door de dierenarts) als hand-out worden meegegeven aan huisdierbezitters.

De informatie in de ziekteprofielen kan zonder voorafgaande waarschuwing of kennisgeving worden gewijzigd. Wij verzoeken u (vermoedelijke) onvolkomenheden in een laboratoriumprofiel aan ons te melden: info@vetined.nl.